Cyberterroryzm

Zjawisko cyberterroryzmu - jako jednej z form terroryzmu – znane jest od lat 80-tych XX w. Zainteresowanie zamachowców stosowaniem ataków cybernetycznych wzrosło po zamachach na World Trade Center w Nowym Jorku. Od tego czasu państwa w obronie przed atakami cybernetycznymi zaczęły stosować bardziej zaawansowane systemy zabezpieczeń. Najczęstszymi celami ataków cyberterrorystów są rządowe strony internetowe, infrastruktura bankowa oraz infrastruktura krytyczna. W naszym regionie do najbardziej spektakularnych ataków cybernetycznych doszło w maju 2007 r. na Estonię, na przełomie czerwca i lipca 2008 r. na Litwę oraz w sierpniu 2008 r. na Gruzję.

NATO a cyberterroryzm

W 2000 r. niektóre państwa NATO stały się celem ataków cybernetycznych pochodzących z Bałkanów. Na szczycie NATO w Pradze w listopadzie 2002 r. podjęto decyzję o uruchomieniu Programu Obrony Cybernetycznej - The Cyber Defense Program i rozwoju Zdolności Reagowania na Incydenty Komputerowe - The Computer Incident Response Capability. Atak cybernetyczny na Estonię spowodował, że państwa członkowskie NATO zdecydowały się podjąć aktywne działania służące zapobieganiu i przeciwdziałaniu tego typu zagrożeniom. W styczniu 2008 r. przyjęto Strategię Obrony Cybernetycznej - The Policy on Cyber Defence, a w maju 2008 r. w Brukseli szefowie Sztabów Generalnych Estonii, Łotwy, Litwy, Niemiec, Włoch, Hiszpanii i Słowacji oraz Sojusznicze Dowództwo Transformacji (The Allied Command Transformation - ACT) podpisali Memorandum o utworzeniu w Tallinie Centrum Kompetencyjnego ds. Obrony Teleinformatycznej - The Concept for Cooperative Cyber Defense Centre of Excellence (CCDCOE). W październiku 2008 r. Rada Północnoatlantycka przyznała Centrum pełną akredytację jako The NATO Centre of Excellence oraz status The International Military Organization - IMO. Centrum nie jest jednostką operacyjną, ani nie podlega strukturom dowodzenia NATO.

Źródło: MSZ

OCHRONA ANTYTERRORYSTYCZNA RP